Takot ako

  
Takot ako, takot ako sa mga bagay na matutulis.

Takot ako sa sinulid. Sa ineksyon, sa kutsilyo 

Takot ako, Takot ako sa masikip na lugar, sa maraming tao 

Takot akong maipit, mahiwalay.. malimutan. 

Takot ako. Takot ako sa dugo. Ayokong nakikita itong dumadaloy.

Ang sugat na sariwa, gasgas, galos, o kahit nga ang regla. Takot ako.

Takot ako na madaplisan o kahit mahawaan o mamantyahan. 

Takot akong mabahidan ng isang bagay na dahilan 

Ng sakit, ng hapdi, ng dalamahati, ng kirot, 

Takot akong masaktan. 

Ayoko ng balikan ang mga oras na lahat ay tila unti unting kumukupas 

Takot ako, na maalala lahat ng memorya at isulat muli 

Hanggang sa maubos ang tinta ng pluma 

Larawan mong nakaukit sa likod ng bawat letra. 

Ayokong ayokong natutusok 

Hindi ako manhid 

Dahil ramdam ko pa din ang tinik. Sakit. 

Ayokong naiipit

Hinahabol ang hininga habang tumatangis. 

Nakapikit 

At inaalala ang larawan mong nakaukit. 

Takot akong madapa. Sa kadahilanang walang kasiguraduhan 

Kung ako’y makakabangon pa bang muli o maibsan ang malalim

Na sugat ng kahapong wari’y basag na salamin. 

Dugong marahang tatahakin ang dausdos pababa. 

Titiisin ang sakit

Babagtasin ang di maiwasang daan 

Ng kalungkutan 

Ng kirot

Hapdi 

Dalamhati. 

Takot ako. Na baka kapag binalikan ko ang nakaraan 

Ako’y madaplisan mi ultimo kapiranggot na saya, tuwa, galak. 

hindi makalimutan ang mga matang baka hindi naman talaga ako tiningnan. 

Takot ako

Na maalalang noon 

Minahal mo din ako.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s